Love of Diary

07/05/2026

අනිත් හැම ආදරේකට කලින් ඕනම දෙයක්* 🤍✨

*තමන්ට ආදරේ කරගන්න එක ආත්මාර්ථකාමී නෑ. ඒක අවශ්‍යම දෙයක්.*

*1. "තමන්ගෙම හොඳම යාළුවා වෙන්න."*
අනිත් අය දාලා ගියත්, වැරදි කිව්වත්, තමන් තමන්ගෙ පැත්තෙ ඉන්න ඕන. කණ්ණාඩියෙන් දකින කෙනාට 'උඹ මදි' කියන්න එපා. 'ම ඉන්නවා උඹත් එක්ක' කියන්න.

*2. "Rest කරන එකත් Progress එකක්."*
හැමදාම දුවන්නම ඕන නෑ. මහන්සි නම් නවතින්න. නිදාගන්න. අඬන්න. ඒක පරාජයක් නෙමෙයි. ආයෙත් නැගිටින්න ශක්තිය හදාගන්න එක.

*3. "අනිත් අයගෙ 'වෙලාවට' අනුව ජීවත් වෙන්න එපා."*
21දී Degree එකක් නෑ, 25දී Job එකක් නෑ, 30දී බැඳලා නෑ කියලා අවුලක් නෑ. තමන්ගෙ ජීවිතේ Timeline එක තමන්ගෙ. අනිත් අයගෙ Calendar එකට ජීවත් වෙන්න ඕන නෑ.

*4. "නෑ කියන්න පුරුදු වෙන්න."*
හිත රිද්දගන්න බැරිකමට 'හා' කියන එක නවත්තන්න. තමන්ගෙ හිතේ Peace එකට 'නෑ' කියන එක ගොඩක් වටිනවා. Boundaries තියාගන්න එක වැරැද්දක් නෙමෙයි.

*5. "තමන්ව අනිත් අය එක්ක Compare කරන එක නවත්තන්න."*
Instagram එකේ ලස්සන ජීවිත, Story වල සතුටු හිනා. ඒ ඔක්කොම Highlights විතරයි. හැමෝගෙම Behind the Scenes එකේ ප්‍රශ්න තියෙනවා. තමන්ගෙ Chapter 1 එක අනිත් අයගෙ Chapter 20 එකත් එක්ක සසඳන්න එපා.

*6. "තමන්ගෙ පොඩි ජයග්‍රහණ Celebrate කරන්න."*
උදේ ඇඳෙන් නැගිට්ට එක, වෙලාවට කෑම කෑව එක, අමාරු දවසක් පහු කරපු එක. පොඩි දේවල් වලට 'Well Done' කියලා තමන්ටම කියන්න. ලොකු දේවල් එනකන් ඉන්න එපා.

*7. "තමන්ටම සමාව දෙන්න."*
අතීතේ කරපු වැරදි, කියපු වචන, ගත්ත තීරණ... ඒ කාලෙ දැනගෙන හිටපු දේට කරේ. දැන් දන්න දේ එක්ක අලුතෙන් පටන් ගන්න. තමන් එක්ක තරහ වෙලා ඉන්න එකෙන් වැඩක් නෑ.

*සරලවම මතක තියාගන්න:*
*තමන්ගෙ හිත තමයි ගෙදර. ඒක අවුල් කරගන්න එපා.*
*අනිත් අයගෙන් ඉල්ලන ආදරේ, ගෞරවය, සැලකිල්ල මුලින්ම තමන්ට දෙන්න.*
*තමන් පිරුණු මනුස්සයෙක් උනාම, හිස් මිනිස්සුන්ගෙ ආදරේ ඕන වෙන්නෙ නෑ* 🍃

සමහර තැන් වල ආදරේ හරි ලස්සනට ගලාගෙන යනවා .මතකයි නේ හැම දවසක්ම එක වගේ නෑ.ලස්සන දවස් එනවා.🌼

සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න
love of diary 💜️

05/05/2026

ටිකක් ඉන්න 💜️

*"අඳුරුම රැට තමයි තරු ටික හොඳටම පායන්නේ. අමාරුම කාලෙට තමයි උඹේ හයිය තේරෙන්නේ."*

*"හඳ දිහා බලන් කතා කරන්න. උත්තර දෙන්නේ නෑ තමයි. ඒත් අහගෙන ඉන්නවා. ඒ ඇති සමහර වෙලාවට."*

*"මුහුදට කියන්න බෑ 'රැල්ල නවත්තන්න' කියලා. හිතටත් කියන්න බෑ 'දුක් වෙන්න එපා' කියලා. එන දේ එන්න දීලා යනකන් බලන් ඉන්න."*

*"හැම ගහකම ඉතිහාසයක් තියෙනවා මුල් වල ලියවිලා."*

*"කුරුල්ලො Plan කරන්නේ නෑ. ඒත් හැමදාම කෑම හොයාගන්නවා."*

*"කන්දක් නගින්නේ පල්ලෙහාට බලන්න නෙමෙයි, උඩ බලන්න."*

*"මල් පිපෙන්නේ සද්ද නැතුව. උඹේ දවසත් එයි නිශ්ශබ්දවම."*

*"හිත හිරවුනාම, දොරක් නෙමෙයි ජනේලයක් අරින්න. හුළඟට එන්න දෙන්න."*

සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න .
Love of diary 💜️

#සැහැල්ලුව

02/05/2026

හීන වෙනුවෙන් මහන්සි වෙන්න .💪

01/05/2026

*"නමක් නැති තැන"* 📍

*සමහර මිනිස්සු හම්බෙන්නේ*
*කාලෙකදි නෙමෙයි.*
*තැනකදි නෙමෙයි.*
*අහම්බෙන්.*

*ඔයා එහෙම කෙනෙක්.*

*ඔයාට නමක් තිබ්බේ නෑ* මගේ ජීවිතේ.
*"Crush"* නෙමෙයි. *"Ex"* නෙමෙයි. *"Friend"* නෙමෙයි.
*ඔයා "ඔයා" විතරයි.*

*ඔයා එනවා.*
*කොයි වෙලාවකද දන්නේ නෑ.*
*Bus එකේ* මගේ ළඟ Seat එකේ ඉඳගන්නවා.
*කඩේ* Queue එකේ මට පිටිපස්සෙන් ඉන්නවා.
*වැස්සට * අහුවෙලා එකම වහලක් යටට දුවනවා.

*කතා කරන්නේ නෑ.*
*හිනා වෙන්නෙත් නෑ.*
*හැබැයි බලනවා.*
*තප්පර 2ක්.*
*ඒ ඇති.*
*මගේ මුළු දවසම වෙනස් කරන්න.*

*මම කවදාවත් ඔයාගේ නම ඇහුවේ නෑ.*
*මොකද මම බයයි.*
*නමක් දැම්මම, Label එකක් දැම්මම,*
*අහම්බේ නැති වෙයි කියලා.*
*"අපි දෙන්නා" කියලා හිතුව ගමන්,*
*"අපි දෙන්නා නෙමෙයි" වෙයි කියලා.*

*මිනිස්සු අහනවා* "ආදරේ කරන කෙනෙක් ඉන්නවද?" කියලා.
*මම කියනවා* "නෑ" කියලා.
*බොරුවක් නෙමෙයි.*
*ඔයා මගේ "කෙනෙක්" නෙමෙයිනේ.*
*ඔයා මගේ "මොහොතක්".*
*සුළඟක් වගේ.* *වැස්සක් වගේ.*
*එනවා. දැනෙනවා. යනවා.*
*අල්ලගන්න බෑ.*

*සමහර දවසට* මාස ගාණක් ඔයාව හම්බෙන්නේ නෑ.
*එතකොට* මම හිතනවා "ඉවරයි. ඒ Chapter එක Close" කියලා.
*හැබැයි* හරියටම මම අමතක කරන්න හදන දවසේ,
*ඔයා ආයෙත් එනවා.*
*කහ පාට Shirt එකක් ඇඳගෙන.*
*අතේ පොතක් තියාගෙන.*
*මට තප්පර 2ක් බලලා යනවා.*
*මගේ Chapter එක ආයෙත් Open කරනවා.*

*මම දන්නේ නෑ* ඔයා Single ද, Married ද, Happy ද කියලා.
*මම දන්නේ නෑ* ඔයා මාව මතක තියාගෙන ඉන්නවද කියලවත්.
*හැබැයි මම දන්නවා* එක දෙයක්.

*මේ ලෝකේ කොහේ හරි,*
*මට විතරක් හම්බෙන,*
*නමක් නැති,*
*කාලයක් නැති,*
*පොරොන්දුවක් නැති*
*ආදරයක් තියෙනවා.*

*ඒ ඇති.*

*ඔයාව හම්බුනොත්* මම කවදාවත් "හිටියද" අහන්නේ නෑ.
*මම අහන්නේ* "අදත් හම්බුනා නේද?" කියලා විතරයි.
*මොකද ඔයා එක්ක* අතීතයක් නෑ. අනාගතයක් නෑ.
*තියෙන්නේ "දැන්" විතරයි.*
*ඒ "දැන්" එක තමයි මගේ මුළු ජීවිතේම.*

---

*- ඉවරයක් නෑ -*
*මොකද නමක් නැති අයට*
*අන්තිම පිටුවක් නෑ.*
*ඒ අය* හැමදාම *පළවෙනි පිටුව* වගේ.
*අලුත්.* *පුදුම.* *රිදෙන.* *ලස්සන.* 🌌

---

*

සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න
ගිහින් එන්නම් .
Love of diary 💜️

30/04/2026

*"7.15 නෙමෙයි, 10.59"* 🌧️

අපි meet උනේ 7.15 බස් එකේ නෙමෙයි.
10.59ට වැහෙන Library එකේ.

මම Final Year. එයා First Year.
මගේ අතේ තිබ්බේ Backlog Papers. එයාගේ අතේ තිබ්බේ හීන.

*දවස 1:*
Library එක වැහුවා. එළියේ වැස්ස.
එයාට කුඩයක් නෑ. මට තිබ්බා කැඩිච්ච එකක්.
"අඩකින් Share කරගමුද?" මම ඇහුවා.
එයා හිනා උනා. ඒ හිනාව මගේ මුළු Exam Stress එක හෝදගෙන ගියා.

*දවස 47:*
හැමදාම මම ඒ ඇස් එනකල් මගබලන් හිටියා .
එයා මට Coffee එකක් ගෙනත් දුන්නා. "තැන්ක්ස්" කියන්න හැදුවා.
"තැන්ක්ස් එපා. මගේ Assignment එක බලලා දෙන්න."
මම බැලුවා. Red Pen එකෙන් වැරදි හදලා දුන්නා.
එයා ඒ Paper එක අදටත් ළඟ තියාගෙන ඉන්නවා. "මගේ ජීවිතේ හදපු පලවෙනි Red Marks" කියලා.

*දවස 203:*
මගේ Job Interview එක. මම බයවෙලා. Tie එක ගැටගහගන්න බෑ.
එයා ආවා. Tie එක ගැට ගැහුවා. ඊටපස්සේ මගේ Chest එකට අත තිබ්බා.
"මෙතන ඉන්න මිනිහට බය වෙන්න බෑ. මාව විශ්වාස කරන්න ඔයාට පුළුවන් ."
ඒ දවසේ මට Job එක ලැබුනා.

*දවස 891:*
මගේ Transfer Letter එක ආවා. රට. අවුරුදු 3කට.
මම එයාට කිව්වේ නෑ දවස් 6ක්. හයවෙනි දවසේ කිව්වා.
එයා අඬුවේ නෑ. එයා ඇහුවේ එකම එක ප්‍රශ්නයයි.
"ඔයා යනවද?"
"යන්න වෙනවා. අපේ අම්මට ගෙයක් හදන්න ඕන."
එයා විනාඩියක් බලන් හිටියා. ඊටපස්සේ මගේ අතින් අල්ලගත්තා.
"හරි. යන්න. හැබැයි පොරොන්දු වෙන්න එක දෙයක්. ආපහු එනකොට මාව හොයාගන්න. මම වෙනස් වෙලා ඉඳීවි. හැබැයි මගේ හිත වෙනස් වෙන්නේ නෑ."

*දවස 2190: අද.*
මම ආපහු ආවා. අවුරුදු 3 නෙමෙයි, 6කට පස්සේ.
එයාගේ Phone Number එක වැඩ නෑ. Address එකේ වෙන මිනිස්සු. Facebook Deactivate කරලා.
මම හිතුවා මට එයාව නැති උනා කියලා.

හවස 10.59ට මම ආයෙත් ඒ Library එකට ගියා. පුරුද්දට.
Library එක වහලා. වැස්ස.
ගේට්ටුව ගාව කැඩිච්ච කුඩයක් එල්ලගෙන කෙනෙක් හිටගෙන ඉන්නවා.
මම ලඟට ගියා.

එයා හැරුනා.
අවුරුදු 6කට වැඩිමල් වෙලා. කොණ්ඩේ කොට කපලා. හැබැයි ඇස් දෙක එහෙමමයි.
"ඔයා ආවේ නෑනේ?" එයා ඇහුවා. කේන්තියෙන් නෙමෙයි. මහන්සියෙන්.
"මට Flight එක Miss උනා. Visa ප්‍රශ්නයක්. ඊටපස්සේ..."
"හරි." එයා මගේ කතාව නැවැත්තුවා. "හේතු ඕන නෑ. ඔයා ආවානේ?"
"ඔව් ආවා."
"එහෙනම් ඇති."

එයා කුඩය මගේ අතට දුන්නා. ඒ කැඩිච්ච කුඩයමයි. අවුරුදු 6ක් පරණ.
"මම හැම අවුරුද්දෙම මේ දවසට මෙතනට එනවා. 10.59ට. වැස්ස නැතත්."
"ඇයි?"
"මොකද ඔයා පොරොන්දු උනා ආපහු එනකොට මාව හොයාගන්නවා කියලා. ඔයාට මාව හොයාගන්න බැරි උනොත්, මම ඔයාව හොයාගන්න ඕන කියලා මම පොරොන්දු උනා මටම."

මම අඬන්න ගත්තා. අවුරුදු 6කට පස්සේ පලවෙනි වතාවට.
එයා මගේ ඔලුව අතගෑවා. දවස 203දි වගේම.
"අඬන්න එපා. ඔයා පරක්කු උනාට, ඔයා ආවානේ. සමහර මිනිස්සු එන්නෙම නෑනේ."

අපි ඒ කැඩිච්ච කුඩය යටින් එයාගේ ගෙදර ලගටම ගෙදර ආවා.
අවුරුදු 6ක් තිස්සේ එකම තැනක නතර වෙලා තිබ්බ ජීවිත දෙකක්, ආයෙත් ඇවිදින්න ගත්තා.
වැස්සේ. 10.59ට.

Love එක කියන්නේ Perfect Timing නෙමෙයි. *Patient Waiting* එක.
"ඔයා එනකන් මම මෙතන ඉන්නවා" කියන Promise එක.

*ඔයාගේ ජීවිතේ 10.59 කෙනෙක් ඉන්නවද?* නැත්තම් *ඔයා කාටහරි 10.59 වෙලා ඉන්නවද?*

*Reply එකක් දාන්න හිතුනොත් දාන්න*. මම අහගෙන ඉන්නම් 🤍

සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න
Love of diary 💜️

29/04/2026

බස් එකේ ජනේලෙන්"*

එයා හැමදාම උදේ 7.15 බස් එකේ, 3 වෙනි ජනේලෙන් එහා පැත්තේ සීට් එකේ ඉන්නවා.

මම හැමදාම පරක්කුයි. 7.17ට දුවගෙන ඇවිත්, එයා ඉන්න සීට් එකේම කොනකින් එල්ලිලා යනවා. එයා කවදාවත් මගේ දිහා බලන්නේ නෑ.

දවසක් මහ වැස්සක්. බස් එකත් නෑ. මම කුඩේ නැතුව තෙමි තෙමි හිටියා Bus Halt එකේ.

සුදු කාර් එකක් ඇවිත් මගේ ඉස්සරහ නැවැත්තුවා. ජනේලෙ පාත් කරලා එයා. "නගින්න" කිව්වා විතරයි.

කාර් එක ඇතුලේ සින්දුවක් යනවා. මම දන්නේ නැති සින්දුවක්. හැබැයි එයා දන්නවා. එයා හෙමීට මුමුණනවා.

"ඔයා හැමදාම පරක්කු ඇයි?" එයා අහනවා පාර දිහා බලන්ම.

"ඔයාව 7.15ට දකින්න බැරි වෙයි කියලා බයට" මම කියනවා.

එයා පළවෙනි වතාවට මගේ දිහා බලනවා. හිනා වෙන්නෙත් නෑ. "මත්" කියනවා විතරයි. "මමත් 7.17 වෙනකන් ජනේලෙන් බලන් ඉන්නවා ඔයා දුවගෙන එනකන්. ඔයා ආවේ නැති දවසට මගේ මුළු දවසම අවුල්."

වැස්ස තව තවත් වැඩි වෙනවා. හැබැයි කාර් එක ඇතුලේ පොදක්වත් නෑ.

ඊට පස්සේ ඉඳන් මම 7.10ට Halt එකට එනවා. එයා 7.15ට කාර් එක නවත්තනවා. අපි කතා කරන්නේ නෑ. යන සින්දුවට දෙන්නම හෙමීට මුමුණනවා.

අද මගේ Diary එකේ එකම එක වාක්‍යයි.
*"ආදරේ කියන්නේ 7.15ට එන කෙනෙක් වෙනුවෙන් 7.10ට ඇහැරෙන එක."*

---

සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න .
ගිහින් එන්නම් 💜️
love of diary 💜️

27/04/2026

උත්සහ කරන්න 💪

#සැහැල්ලුව

26/04/2026

> දවසම දුවන අපිට, විනාඩියක් නවතින එකත් ලොකු දෙයක්.
> අද දවල්ට, ඔයා ඔයාටම කියන වචන 3 මොනවද?
>
> Comment කරගෙන යමු. සමහරවිට ඒක කාගෙහරි හිත හදයි 👇
>
> #සැහැල්ලුව #වැඩඅතරේ

25/04/2026

> _Diary පිටුව - 2026.04.25_

> අද හවස හදිස්සියේම වැස්සා.
>
> මම දිව්වේ නෑ හෙවනක් හොයාගෙන.
> ජනේලෙන් එළිය බලන් හිටියා විනාඩි 5ක්.
> වැස්සත් එක්කම, දවසෙම තිබ්බ ඔලුවේ බර ටිකත් හේදිලා ගියා වගේ.
>
> අපි හැමදාම දුවනවා නේද?
> ටිකක් නවතින්න, හුස්මක් ගන්න, වැස්සකට අහුවෙන්න අමතක වෙලා.
>
> අද ඔයාටත් එහෙම "විනාඩි 5ක්" ලැබුනද?
>
> #සැහැල්ලුව #වැස්ස #අදදවස

25/04/2026

---

*මතක*

මීට අවුරුදු 5කට කලින් එයා දාලා ගියා. යද්දි මගේ ලඟ තිබ්බ පොත් රාක්කෙ අමතක කරලා ගියා.

මම ඒ පොත් ටික අල්ලන්නෙවත් නැතුව අවුරුදු 5ක් හිටියා. මොකද හැම පොතකම එයාගේ අත් අකුරු, එයා underlines කරපු වාක්‍ය, එයා හිනා වෙච්ච පිටු තිබ්බා. ඒවා දැක්කම රිදෙනවා.

ඊයෙ ගෙදර අස් කරනකොට, අහම්බෙන්ම අර පරණ පොත් රාක්කෙ ඇරියා. දූවිලි පිහිදලා එක පොතක් අතට ගත්තා. "The Little Prince".

පිටු පෙරලද්දි, මම අමතක කරපු දෙයක් දැක්කා. 87 වෙනි පිටුවේ, එයා underlines කරලා තිබ්බ වාක්‍යයක්:

_"It is only with the heart that one can see rightly; what is essential is invisible to the eye."_

ඒ වාක්‍යෙ යටින්, පුංචි අකුරෙන් එයා ලියලා:
_"ඔයා දුකෙන් ඉන්න හැම දවසකම මේක කියවන්න. මම ලඟ නැතත්, මගේ ආදරේ පේන්නෙ නැතත්, ඒක හැම තැනම තියෙනවා."_

ඔව්.අවුරුදු 5කට පස්සේ, පළවෙනි වතාවට මට හිනා ගියා. ඇස් වලට කඳුලුත් ආවා. දුකට නෙවෙයි, සැහැල්ලුවට.

එයා ගියා තමයි. හැබැයි එයාගේ ආදරේ ගියේ නෑ. ඒක පොත් වල, වාක්‍ය වල, මගේ හිතේ පුංචි කොනක හැංගිලා තිබිලා. මම ඒක දකින්නේ නැතුව, අවුරුදු 5ක් තනියම අඬ අඬ හිටියා.

එදා රෑ මම ආයෙත් පොත් කියවන්න ගත්තා. එයා underlines කරපු හැම තැනක්ම හොය හොය කියෙව්වා. හැම වාක්‍යයක් ගානෙම, මට දැනුනා කවුරුහරි මගේ ඔලුව අතගානවා වගේ.

ආදරේ කියන්නේ ලඟ ඉන්න එක නෙවෙයි.
ආදරේ කියන්නේ, නැති වෙලාවටත් දැනෙන සැනසීම.

දැන් මම දන්නවා. එයා කොහේ හිටියත්, එයා මට දීපු වචන ටික, මාව හැමදාම බලාගනීවි.

ඒ ඇති.
ඒ සැනසීම ඇති, හෙට දවසට මූණ දෙන්න.

📖🤍
සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න.
Love of diary 💜️

18/04/2026