13/11/2025
🫶 M E M O R I E S 🫶
Ik kende Elles al heel wat jaren, we zijn lang geleden collega’s geweest en dankzij social media bleven we in contact. Toen ik net begonnen was met “Ik draag je bij me” volgde Elles met belangstelling hoe ik mijn passie gevonden had en mijn hart volgde door herinneringen te verwerken in een sieraad en op die manier mensen hun dierbaren tastbaar bij zich te laten dragen.
Door een samenloop van verdrietige omstandigheden verloor Elles haar grote liefde terwijl ze eigenlijk nog maar aan het begin van hun leven samen stonden.
Ze had hun trouwringen, haar verlovingsring én een roodgouden ring van haar oma waar ze heel graag een hanger van wilde laten maken. Het ontwerp had ze zelf al in haar hoofd.
Ondanks het feit dat ik nog “in opleiding” was als edelsmid wilde ze mij graag deze zo dierbare opdracht toevertrouwen.
Omdat ik voor deze hanger verschillende technieken kon toepassen was het een prachtige uitdaging: het uitwerken van het ontwerp, berekenen van de afstanden en materialen, omsmelten en walsen, een hart uit was vormen en gieten, as in het hart verwerken, daar overheen de diamant zetten, werken met een little torch, het was zo’n mooie opdracht en heb er heel veel van geleerd.
Deze prachtige hanger heeft een speciale plek in mijn hart én als foto in ons atelier. Zodat hij me er altijd aan herinnert hoe ik begonnen ben en waarom ik dit werk -nog altijd- met hart en ziel mag doen. Dat Elles mij dit toevertrouwde was zo’n enorme eer en ik kon me toen niet bedenken waar ik nu sta met mijn bedrijf. Ik ben zo dankbaar dat ik zoveel mensen troost mag bieden. En dat ik nog steeds bij elk persoonlijk sieraad zoveel liefde en passie voel. Want om zoiets dierbaars te mogen maken, om dat vertrouwen in je handen te krijgen, dat blijft bijzonder en iets om elke dag weer bij stil te staan.