23/05/2026
Zeer gewaardeerde klanten, Sobat-Sobat en lieve vrienden,
Faithful to the Principles of Fine Craftsmanship.
La Classe ne s'achète pas.
DELEN=LIEF
Wat is de betekenis van Pinksteren?
Met Pinksteren herdenken we, dat de Heilige Geest werd uitgestort …
Van oorsprong was Pinksteren het Joods oogstfeest, een soort lentefeest, het Wekenfeest, “het feest der weken, der eerstelingen van de tarweoogst, zult gij vieren”. In Lev.:23 staat dat Israël zeven volle weken moet tellen vanaf de sabbat die volgt op het Paasfeest: vijftig dagen. De christenen namen dit tijdsbestek over.
Met Pinksteren vieren christenen ook een soort oogst, de oogst van de eerste gelovigen en de geboorte van de kerk. Het werd ook wel het feest van de ‘vijftigste’ genoemd. In het Grieks is dat: ‘pèntèkostè’, Daarvan is onze naam ‘Pinksteren’ afgeleid. Op die manier werd het joodse Wekenfeest al aangeduid toen het Grieks steeds meer de normale omgangstaal werd in Israel, vanaf ongeveer de tweede eeuw voor Christus. De oudste vermelding. van de naam Israël verschijnt voor het eerst ca 1.209 v. Chr.
Aan het einde van de late bronstijd en het begin van wat archeologen en historici het begin van ijzertijd I noemen, in de (buiten-Bijbelse) inscriptie van de Oud-Egyptische farao Merenptah.
Tien dagen na Hemelvaart wordt “Pinksteren" gevierd. Pinksteren valt op de 50ste dag van Pasen (eigenlijk dus 49 dagen na het Paasfeest). In 310 na Christus heeft de kerk vastgelegd dat Pinksteren op de vijftigste dag na Pasen plaatsvind. Vandaar ook de naam, afstammend van ‘pèntèkostè’, Grieks voor vijftigste.
Daarvan is onze naam ‘Pinksteren’ afgeleid. Op die manier werd het Joodse Wekenfeest al aangeduid toen het Grieks steeds meer de normale omgangstaal werd in Palestina, vanaf ongeveer de tweede eeuw voor Christus. Sjavoeot (Wekenfeest), 26 en 27 mei 2023. Precies zeven weken na Pesach - de uittocht uit Egypte - verzamelden de Joden zich aan de voet van de berg Sinai, waar God hen de Tien Geboden gaf. In de met bloemen versierde synagoge wordt het boek Ruth gelezen, om het karakter van oogstfeest, wat Sjavoeot van oudsher ook heet, te benadrukken.
Met name in de vroege middeleeuwen was Pinksteren een zeer belangrijk christelijk feest. Het ging toen gepaard met een week van verplichte rust, bekend als de Heilige Geestweek. Deze Heilige Geestweek werd in 813 al wat ingekort, en vanaf 1414 kende Pinksteren nog slechts drie verplichte rustdagen.
Bij de Synode van Dordrecht (1618) werd bepaald dat hier nog een dag afging. Desondanks heeft de derde rustdag op sommige plaatsen tot op de dag van vandaag standgehouden.
Tot de standaard rituelen behoorden het loslaten van duiven in de kerk, het strooien van blaadjes van Pioenrozen en het blazen op de klaroen.
De Pioenroos was en is nog steeds de belangrijkste bloem binnen de kerk tijdens de viering van Pinksteren. In Duitsland heet deze bloem niet voor niets “Pfingsten Rose”. Tot in de 20e eeuw was het verder gebruikelijk om elkaar een Pinkster groet (bijv. in de vorm van een wenskaart) te sturen.
In de Middeleeuwen was Pinksteren een uitbundig volksfeest, dat soms wel acht dagen duurde. Mensen strooiden Pioen rozenblaadjes door de kerk en kozen het mooiste meisje van het dorp tot Pinkster bruid, een soort ´Miss Lente´. Zij werd met bloemen versierd en de huwbare jonge mannen dansten om haar heen. Pas eeuwen later, in 1574, werd Pinksteren een officiële kerkelijke feestdag, vooral om alle uitbundigheid van het middeleeuwse volksfeest aan regels te binden.
Wij wensen u prettige Pinksteren!
Met - Pinkster - Groet,
Albert & Axel
