เว็บไซต์คืออะไร?

https://www.facebook.com/1513263942247674/

Goon Zue Faction

ข้อมูลการติดต่อ, แผนที่และเส้นทาง,แบบฟอร์มการติดต่อ,เวลาเปิดและปิด, การบริการ,การให้คะแนนความพอใจในการบริการ,รูปภาพทั้งหมด,วิดีโอทั้งหมดและข่าวสารจาก Goon Zue Faction, Bangkok.

18/03/2026

4 หนุ่มดาวน์ซินโดรม โดนปฏิเสธทุกที่ เลยมาทำพิซซ่า
Mateo, Franco, Mauricio และ Leandro
คือกลุ่มเพื่อน 4 คน จากประเทศอาร์เจนตินา
ที่มีภาวะดาวน์ซินโดรม
พวกเขาเผชิญปัญหาเดียวกัน
คือหางานแทบไม่ได้เลย
เพราะในอาร์เจนตินา
คนพิการจำนวนมาก
ต้องเผชิญกับอัตราการว่างงานสูง
แต่แทนที่จะยอมแพ้
พวกเขาตัดสินใจสร้างโอกาสให้ตัวเอง
ด้วยการเปิดธุรกิจพิซซ่า
ภายใต้ชื่อ “Los Perejiles”
บริการของพวกเขาไม่ใช่ร้านพิซซ่าทั่วไป
แต่เป็นการไปจัดปาร์ตี้
ทำพิซซ่าสดๆ ถึงบ้านหรือออฟฟิศของลูกค้า
จากทีมเล็กๆ เพียง 4 คน
ปัจจุบันขยายเป็นทีมงานมากกว่า 20 คน
พวกเขาไม่เพียงสร้างอาชีพให้ตัวเอง
แต่ยังช่วยพิสูจน์ให้สังคมเห็นว่า
คนที่มีความแตกต่างทางสติปัญญา
ก็มีความสามารถไม่แพ้ใคร
เรื่องราวของพวกเขาสะท้อนให้เห็นว่า
บางครั้งโลกอาจปิดประตูใส่เรา
แต่เราก็ยังสามารถ
สร้างประตูบานใหม่ขึ้นมาเองได้เสมอ

#เรื่องนี้รู้ยัง

09/03/2026

รู้จัก ‘Dopamine Economy’ ในยุคที่คนไทยเสพติดความสุขแบบฉับพลัน! และอินไซต์ความต้องการ ‘Dopamine’ คน Gen Z – Y – Silver พร้อมแนวทางแบรนด์เติมเต็มพลังใจให้ผู้บริโภค

เคยสังเกตไหมว่า เวลาไถฟีดโซเชียลแล้วเจอคอนเทนต์ที่ชอบหรือเซอร์ไพรส์ เรามักรู้สึกตื่นเต้นและอยากดูต่อ
หรือเวลาชม Live ขายของแล้วเจอดีลแรง ก็เผลอกดลงตะกร้าทันที แม้แต่การจุ่มอาร์ตทอย เพื่อความลุ้นสนุก หรือการประกาศขึ้นเงินเดือนและโบนัสในองค์กร ก็ยิ่งกระตุ้นให้เราอยากทำให้ถึงเป้า ซึ่งแรงจูงใจและตัวกระตุ้นพฤติกรรม เราสิ่งนี้เรียกว่า “Dopamine” (โดพามีน) เป็นสารเคมีในสมองของคนเรา

สถาบันวิจัยความเป็นอยู่ฮาคูโฮโด อาเซียน (ประเทศไทย) หรือ Hakuhodo Institute of Life and Living ASEAN (THAILAND) เผยผลการศึกษาพฤติกรรมผู้บริโภคไทยฉบับใหม่ประจำปี 2569 ในหัวข้อ “Dopamine Economy: เมื่อพลังใจกลายเป็นหน่วยมูลค่าใหม่ของตลาด”

จากผลการศึกษาในครั้งนี้ พบสัญญาณอันตรายเมื่อความสุขในอนาคตของคนไทยลดลงต่อเนื่อง พร้อมแนะแบรนด์เร่งปรับกลยุทธ์ให้เป็นมากกว่าการการขายสินค้าหรือบริการ แต่คือ การเติมพลังใจให้กับผู้บริโภคได้ เพื่อนำพาแบรนด์ไปอยู่ในใจผู้บริโภค และสร้าง Brand Love ได้ในระยะยาว

[ Dopamine คืออะไร ? เกิดจากสมองส่วนไหน และเกิดช่วงเวลาไหนมากสุด ]

แม้คำว่า “Dopamine” (โดพามีน) จะถูกพูดถึงอย่างกว้างขวาง แต่ผลการศึกษาครั้งนี้พบว่า มีคนไทยเพียง 7% เท่านั้นที่เข้าใจความหมายที่แท้จริงของสารนี้

Dopamine คือ สารเคมีในสมองที่มีบทบาทสำคัญในการควบคุมแรงจูงใจและพฤติกรรมในการออกแรง หรือลงมือทำสิ่งต่างๆ ซึ่งไม่ใช่สารเคมีที่ทำให้เกิดความสุข

Dopamine ถูกผลิตจากสมอง 2 ส่วนสำคัญ คือ
• สมองในกะโหลกศีรษะ
• สมองลำไส้ (จึงอธิบายได้ว่าทำไมเวลาเครียด หรือกังวล มักเกิดอาการท้องปั่นป่วน)

ในปัจจุบันสมองถูกกระตุ้น Dopamine ตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นโซเชียลมีเดีย การช้อปปิ้ง และความบันเทิง เมื่อถูกกระตุ้นซ้ำ ๆ สมองจะเคยชิน และต้องการแรงกระตุ้นมากขึ้นเพื่อให้รู้สึกดีเท่าเดิม

นอกจากนี้ Dopamine ยังเชื่อมโยงกับ “ความคาดหวังต่อรางวัล” ตามมา (Reward Prediction) กล่าวคือ สมองจะหลั่ง Dopamine เมื่อเราคาดหวังว่าการกระทำนั้น จะทำให้เกิดความสุข หรือนำไปสู่รางวัล หรือผลลัพธ์ที่ต้องการตามมา

ด้านช่วงวัย Dopamine จะพีคในวัยรุ่นและวัยทำงาน (Gen Z – Gen Y) และจะค่อย ๆ ลดลงตามอายุ โดยเห็นชัดหลังอายุ 40 ปี

[ แพลตฟอร์ม Social Media กระตุ้น Dopamine Spike ]

ผลการศึกษาครั้งนี้ยังพบว่าแพลตฟอร์ม Social Media มีอิทธิพลต่อการกระตุ้นเร้า Dopamine นอกจากนี้ยังพบว่าคอนเทนต์รูปแบบวิดีโอ โดยเฉพาะ “วิดีโอสั้น” กระตุ้น Dopamine มากกว่าคอนเทนต์รูปแบบข้อความ เช่น บทความ

[ รู้จัก Dopamine Economy เศรษฐกิจเติมเต็มพลังใจผู้บริโภค ]

ท่ามกลางแรงกดดันรอบด้าน ทั้งเศรษฐกิจผันผวน ค่าครองชีพสูง และความกังวลเรื่องการถูกแทนที่ด้วย AI ทำให้คนไทยจำนวนมากรู้สึกไม่มั่นคงกับอนาคต

• ผลการศึกษาพบว่า ความคาดหวังต่อความสุขในอนาคตลดลงอย่างต่อเนื่อง จาก 51% ในปี 2565 เหลือเพียง 44% ในปี 2568
เมื่อต้องเผชิญกับความเครียด คนไทยจึงหันไปหา "Happiness Spike" หรือ “การเสพความสุขแบบฉับพลันเพื่อประคองใจในแต่ละวัน” ผลวิจัยพบว่า

• 61% ยอมรับว่าเลื่อนโซเชียลมีเดียแบบไม่รู้ตัว
• 48% ต้องการให้รางวัลตัวเอง “เพื่อเติมพลังใจ”

สะท้อนว่ากลไกทางอารมณ์กำลังกลายเป็นตัวขับเคลื่อนเศรษฐกิจที่สำคัญกว่าเหตุผลด้านฟังก์ชันสินค้า และสิ่งที่ผู้คนต้องการในวันนี้ ไม่ใช่แค่สินค้า หรือบริการ แต่เป็น “การให้รางวัลทางอารมณ์”

ปรากฏการณ์นี้เรียกว่า “Dopamine Economy” หรือมูลค่าใหม่ทางเศรษฐกิจรางวัลทางอารมณ์ ซึ่งในมุมการตลาด แบรนด์สามารถเป็นส่วนหนึ่งในการเติมพลังใจให้กับผู้บริโภคได้ เป็นหนึ่งในกุญแจสำคัญของ Growth Marketing ที่สร้างความผูกพันและคุณค่าแบรนด์ในระยะยาว มากกว่าการเร่งยอดขายระยะสั้น

[ อินไซต์คน Gen Silver – Y – Z ต้องการ Dopamine แตกต่างกัน และแบรนด์จะตอบโจทย์อย่างไร ]

ผลวิจัยชี้ว่า แต่ละเจเนอเรชันต่างก็ต้องการ Dopamine ที่แตกต่างกัน

- Gen Z (18-28 ปี): นักอัป(เกรด)นิยม เพราะชีวิตคือ “การเติบโต” จึงต้องการพลังแห่งการผลักดันตัวตน (Self-upgrade Dopamine) ที่ทำให้รู้สึกภาคภูมิใจในตัวเอง (43%) อยากเติบโตและพัฒนา (26%)

ขณะเดียวกันพบว่าผู้บริโภค Gen Z พึ่งพา Dopamine ที่ได้มาจากความสุขแบบฉับพลัน หรือ Instant Happiness มากกว่า Gen อื่น ไม่ว่าจะเป็น

• การเลื่อนโซเชียลแบบไม่คิดมาก (67%)
• กินของหวาน หรือสั่งอาหารอร่อย ๆ เพื่อเยียวยาอารมณ์ (24%)
• การใช้ตัวช่วยบางอย่าง เช่น ยานอนหลับ (9%)

สะท้อนให้เกิด “ภาวะไม่สอดคล้อง” หรือ “Mismatch” ระหว่างความต้องการกับพฤติกรรม แม้จะอยากเติบโตแต่กลับพึ่งพาสิ่งกระตุ้นระยะสั้น

แนวทางสำหรับแบรนด์ - from Mismatch → to Redesign Progress: แบรนด์ไม่จำเป็นต้องขายแค่ความสุขฉับพลันแต่ค่อยๆทำให้ Gen Z สะสมความภูมิใจ และเห็นการเติบโตของตัวเอง แบบรายวัน เช่น จัดทำ CRM หรือ กิจกรรม workshop สำหรับ daily-engagement ให้เป็น Small Win System

- Gen Y (29–44 ปี): ผู้ตามหาความพอดี เพราะ “เวลา” คือเรื่องสำคัญ จึงต้องการพลังแห่งการจัดสมดุลชีวิตหลายบทบาท (Balance Dopamine)

• ในวันที่บทบาทรุมเร้า จึงอยากมีชีวิตสมดุล ทั้งงาน สุขภาพและความสัมพันธ์ 24%
• อยากสร้างวินัยให้ตัวเอง 35.4
• อยากเห็นคนที่รักมีความสุข (38%)

แต่ด้วยภาวะเครียดจากงานล้น (20.4%) จึงมักพึ่งพาการ “ให้รางวัลตัวเอง” (Self-reward) สูงที่สุดถึง 54.5% เพื่อฟื้นพลังจากความเหนื่อยล้า ทั้งการช้อปปิ้งออนไลน์ ดูซีรีส์/คลิปยาวจนเกินเวลา หรือ ทำงานช้าลง เพราะเสพโซเชียล

อย่างไรก็ตาม หากเกิดขึ้นบ่อยจึงนำไปสู่ภาวะ “Misfocus” หรือ “โฟกัสคลาดเคลื่อน” เพราะการให้รางวัลเล็ก ๆ ในชีวิตประจำวันทำหน้าที่สองด้าน เป็นทั้งยาแก้ล้า และกลายเป็นตัวขโมยเวลาที่ค่อยๆ บั่นทอนสมดุลชีวิต

แนวทางสำหรับแบรนด์ – from Misfocus → to Rebalance Purpose: แบรนด์สามารถช่วยเติมพลัง แต่ไม่ดึงเวลา โดยออกแบบแคมเปญให้พวกเขา ได้พักโดยไม่ต้องจ่ายด้วยสมดุลชีวิต เช่น ออกแคมเปญ #พักพอแล้วไปต่อ ผ่านการทำคอนเทนต์ทางโซเชียลมีเดีย หรือแอปพลิเคชัน ที่จะเป็นตัวช่วยเตือนเมื่อ ถึงเวลา “พัก” และถึงเวลา “พอ”

- Silver Generation (Gen X & Baby Boomer: 45-69 ปี): รุ่นใหญ่ใช้ใจนำทาง เพราะชีวิตที่ดีคือการมี “ความหมาย” จึงต้องการพลังแห่งการหล่อเลี้ยงชีวิตด้วยความหมาย (Sustain Dopamine)

• คน Gen นี้ ให้คุณค่ากับความหมายของชีวิต 41.5%
• อิสระในการใช้ชีวิต 31.2%
• ข้อมูลที่น่าสนใจคือ Silver Gen ไม่ได้ต้องการใช้ชีวิตแบบ Passive แต่ยังกระตือรือร้นที่จะพัฒนาทักษะใหม่ (49%) และเปิดรับสิ่งใหม่ ๆ (16%)

สะท้อนภาวะ “Misperception” หรือ การเข้าใจผิดระหว่างภาพจำของสังคม กับ ความจริงของหัวใจที่สังคมมักมองว่าการมีอายุมากขึ้นควรใช้ชีวิตช้าลง ทั้งที่ในความเป็นจริงแรงขับภายในของคนกลุ่มนี้ยังคง Active และมุ่งหาความหมายของชีวิตในรูปแบบของตนเอง

แนวทางสำหรับแบรนด์ - from Misperception → to Redefine Meaning: แบรนด์สามารถช่วยเปลี่ยนกรอบความคิดของสังคม โดยเพิ่มพื้นที่ให้พวกเขาได้ใช้ชีวิตแบบ ACTIVE เช่น กิจกรรม หรืออีเว้นท์ Senior Mentor VS Junior Learner ที่ให้คนรุ่นใหญ่ถ่ายทอดประสบการณ์และทักษะชีวิตให้คนรุ่นใหม่

!

09/03/2026

จากภาพ ‘ใบไม้สีม่วง’ ในห้องเรียนศิลปะที่ครูบอกว่าไม่มีจริง กลายเป็นคำถามที่พา เสาวนีย์ สังขาระ ออกเดินทางตามหาโรงเรียนทางเลือกทั่วโลกกว่า 50 แห่ง ก่อนจะกลับมาสร้าง ‘โรงเรียนบินสิ’ ที่ลำพูน

ที่นี่มีนักเรียนตั้งแต่อายุ 2 - 70 ปี ไม่มีเกรด ไม่มีการแบ่งชั้น ผู้เรียนเลือกสิ่งที่อยากเรียนและออกแบบเส้นทางการเรียนรู้ของตัวเอง โรงเรียนจึงไม่ได้เติมตารางให้ชีวิตแน่นขึ้น แต่เปิดพื้นที่ให้มนุษย์ได้สำรวจตัวเองอย่างเข้าใจมากขึ้น

ชวนไปดูว่าก้าวใหม่ของ ‘โรงเรียนบินสิ’ Binsi Home สวนศิลป์บินสิ กำลังตั้งคำถามกับระบบการศึกษาแบบเดิมอย่างไร ในคอลัมน์โรงเรียนทางเลือก https://readthecloud.com/binsi-home/

#โรงเรียนบินสิ #โรงเรียนทางเลือก #ลำพูน #สวนศิลป์บินสิ #บินสิ

09/02/2026

การดู 2 chart นี้เทียบกันบอกอะไรได้บ้าง

1. Echo chamber มันสร้างภาพลวงตาได้มาาจริงๆ กทม ไม่ใช่ประเทศไทย และการเสียงดังไม่เท่ากับ คนส่วนใหญ่
Social listening ไม่เท่ากับการทำ research นั่นเอง 😌

2. Branding & communication (นโยบายและการสื่อสารภาพหลัก) อย่างเดียวไม่พอ ต้องมี Sale representative และ relationship program ที่ดีด้วย … สส .เขตก็เหมือนเครือข่ายตัวแทนประกันแต่ยิ่งกว่า
ใครก็อยากเลือกคนที่ใกล้ชิดเข้าถึง ช่วยเหลือกันมานาน ชอบแนวคิดน้องส้ม คุณฟ้า 🧡🩵 แต่ลูกน้องพี่นัสพี่หนูเค้าก็ดูแลเราดีนะ ใจถึงพึ่งได้ทำไมจะไม่เลือกล่ะ 💙💚

3. ความเหลื่อมล้ำมันมีผลกับทิศทางประเทศมาก 🇹🇭 ทุกคนมีสิทธิ์เท่ากันที่จะเลือกคนที่สอดคล้องกับผลประโยชน์และทัศนคติของตัวเอง
คนที่สบายแล้วก็จะฝันเห็นภาพใหญ่อยากเห็นอากาศสะอาด รัฐบาลโปร่งใส ใช้ภาษีอย่างมีคุณภาพ ความสามารถในการสร้างนวัตกรรมใดๆ etc ….. ส่วน คนที่ ยังไม่ได้เข้าถึงโอกาสทางเศรษฐกิจ การศึกษา ความสะดวกสบาย การรักษาโรค ก็จะอยากได้คนที่เวลาลำบากเค้าส่งคนส่งของมาช่วยนะ … ชีวิตที่ดีของคนที่ยังไม่มีถนนไม่มีไฟฟ้า กับคนที่มีห้างสรรพสินค้าเสยหน้าบ้านมันไม่เหมือนกัน 🤷🏻‍♀️

ที่สำคัญคืออย่าไปว่าคนเห็นต่างเลือกต่างเลยค่ะ ทำความเข้าใจแล้วหาวิธีสื่อสาร วิธีอยู่ร่วมกันน่าจะเจริญได้มากกว่า
ทุกคนอยากได้ความเจริญค่ะ แต่ความเจริญของแต่ละคนไม่เหมือนกัน และความเจริญทำคนเดียวไม่ได้ต้องช่วยๆกันสร้าง 🇹🇭💗

25/01/2026

1. ยาสมิน ลินด์เบิร์ก วัย 45 ปี ทำงานเป็นพนักงานร้านขายยา ชีวิตเธอไม่ได้ดูโดดเดี่ยวจากภายนอก มีงาน มีลูก มีตารางชีวิตชัดเจน

แต่เธอบอกว่า

“ฉันเหนื่อยมากเวลาที่กลับถึงบ้าน ฉันไม่มีทั้งเวลาและพลังจะไปเจอเพื่อน”

เธอเล่าขณะจัดเรียงยาพาราเซตามอลบนชั้นวาง

หลังแยกทางกับคู่ครองเมื่อหลายปีก่อน วงสังคมของเธอค่อย ๆ เล็กลง ไม่ใช่เพราะใครไม่รัก แต่เพราะทุกคนต่างก็ยุ่งและหมดแรงพอ ๆ กัน

นี่คือความเหงาแบบที่คนยุคนี้คุ้นเคยดี ไม่ใช่ความเหงาของคนไม่มีใคร แต่เป็นความเหงาของคนที่ #ไม่มีแรงรักษาความสัมพันธ์

2. ด้วยโครงการ friendcare ยาสมินได้รับสิทธิ์ 15 นาทีต่อสัปดาห์ หรือ 1 ชั่วโมงต่อเดือนในเวลางาน เพื่อใช้ไปกับการดูแลหรือสร้างความสัมพันธ์กับเพื่อน

โครงการนี้เกิดขึ้นหลังจากรัฐบาลสวีเดนเรียกร้องให้ภาคธุรกิจเข้ามามี บทบาทในการแก้ปัญหาความเหงาในสังคม

นอกเหนือจากเวลาแล้ว ผู้เข้าร่วมโครงการทุกคนยังได้รับเงินสนับสนุน 1,000 โครนสวีเดน (ประมาณ 100 ดอลลาร์) เพื่อใช้เป็นค่าใช้จ่ายในกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับมิตรภาพตลอดช่วงทดลองหนึ่งปี

นอกจากนี้ อาสาสมัครยังได้รับการอบรมออนไลน์เกี่ยวกับการรับรู้และรับมือกับความเหงา ซึ่งบริษัทได้นำหลักสูตรนี้ไปเปิดให้พนักงานทั้ง 4,000 คนทั่วประเทศเข้าถึงได้

ยาสมินเล่าว่า

“ฉันรู้สึกมีความสุขขึ้น คุณไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่บนอินเทอร์เน็ตได้ตลอดไปเหมือนที่คนส่วนใหญ่ทำในทุกวันนี้”

สิ่งที่โครงการนี้ทำ ไม่ได้เล็กอย่างที่คิด

15 นาทีต่อสัปดาห์ อาจฟังดูแทบไม่เปลี่ยนอะไร แต่สิ่งที่ friendcare ทำจริง ๆ คือ เปลี่ยนสถานะของความสัมพันธ์ จากเดิมที่ความสัมพันธ์ถูกมองว่าเป็น

“เรื่องส่วนตัว ถ้ามีแรงค่อยทำ”

กลายเป็น

“สิ่งที่มีคุณค่า และสมควรถูกกันเวลาไว้”

ในวัฒนธรรมการทำงานที่วัดคุณค่าคนจากผลลัพธ์ การที่องค์กรยอมกันเวลาให้ความสัมพันธ์ คือการยอมรับว่า มนุษย์ไม่ได้ต้องการแค่ประสิทธิภาพ แต่ต้องการ “คน” ด้วย

3. จากการดูแลลูกค้า สู่การดูแลพนักงาน

โมนิกา แม็กนัสสัน ซีอีโอของ Apotek Hjärtat อธิบายว่า
แรงบันดาลใจของโครงการ
มาจากกิจกรรมก่อนหน้านี้
กับองค์กรด้านสุขภาพจิต
แสดงให้เห็นว่า
การสนทนาสั้นๆแต่มีความหมาย
(meaningful conversations)
ระหว่างเภสัชกรกับลูกค้า
สามารถช่วยลดความรู้สึกโดดเดี่ยวของผู้รับบริการได้

บริษัทจึงต้องการทดสอบว่า การกันเวลาเล็กน้อยให้พนักงานใช้ดูแลความสัมพันธ์ จะส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของพวกเขาอย่างไร

ผู้สมัครเข้าร่วมโครงการไม่จำเป็นต้องเป็นคนเหงา บางคนเข้าร่วมเพราะอยากใช้เวลาไปอยู่กับคนใกล้ตัวที่กำลังโดดเดี่ยว

“เราต้องการดูว่า การมีโอกาสใช้เวลาเล็กน้อยทุกสัปดาห์เพื่อดูแลความสัมพันธ์ จะส่งผลอะไรกับชีวิตของพนักงานบ้าง”

แม็กนัสสันเล่าว่า

ชื่อโครงการ friendcare หรือ “vänvård” ในภาษาสวีเดน เป็นการเล่นคำจาก “friskvård” ซึ่งหมายถึงสวัสดิการด้านสุขภาพที่หลายบริษัทในสวีเดนมีอยู่แล้ว

โดยให้พนักงานได้รับเงินสนับสนุนปลอดภาษีสำหรับกิจกรรมดูแลสุขภาพ เช่น ฟิตเนสหรือการนวด บางแห่งยังมี “ชั่วโมงดูแลสุขภาพ” ให้พนักงานสัปดาห์ละครั้ง

“นี่คือการสะท้อนแนวคิดนั้น แต่เปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นความเหงาและความสัมพันธ์”

แม็กนัสสันอธิบาย

ไม่ใช่ team building
ไม่ใช่ networking
แค่โทรคุย นัดเจอ หรือใช้เวลากับใครสักคนที่สำคัญ
โดยไม่ต้องรู้สึกผิดว่า “เอาเวลางานไปทำเรื่องส่วนตัว”

4. เมื่อรัฐมองความเหงาเป็นปัญหาสาธารณสุข

โครงการของ Apotek Hjärtat เกิดขึ้นพร้อมกับการที่รัฐบาลสวีเดนให้ความสำคัญกับประเด็นความเหงา

ในเดือนกรกฎาคม สำนักงานสาธารณสุขของสวีเดนได้เผยแพร่ยุทธศาสตร์ระดับชาติฉบับแรก ที่มุ่งลดปัญหาความเหงาในสังคม

หัวใจสำคัญของยุทธศาสตร์นี้คือ ความร่วมมือระหว่างภาคธุรกิจ เทศบาล นักวิจัย และภาคประชาสังคม

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ระบุว่า #ความเหงาเป็นปัญหาสาธารณสุข ที่สำคัญ โดยอ้างอิงงานวิจัยระดับโลกที่เชื่อมโยงความเหงา กับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของโรคหัวใจ โรคหลอดเลือดสมอง และโอกาสเสียชีวิตก่อนวัยอันควร

เขาชี้ว่าภาคธุรกิจควรให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ เพราะพนักงานและลูกค้าต่างได้รับผลกระทบ และงบประมาณภาครัฐต้องแบกรับค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพและการลาป่วยที่เพิ่มขึ้น

5. เหงาเพราะโครงสร้างสังคม เศรษฐกิจ?

ความเหงาในยุคนี้อาจไม่ได้เกิดจากการไม่มีเพื่อนหรือการจัดการใจไม่เก่ง แต่เกิดจากโครงสร้างชีวิตที่ออกแบบให้คน ไม่มีเวลาและพลังสำหรับความสัมพันธ์

การงานที่ยืดเยื้อ การเดินทางวันละหลายชั่วโมงบนท้องถนน วัฒนธรรมการทำงานที่วัดคุณค่าคนจากประสิทธิภาพ ทำให้ความสัมพันธ์ถูกผลักไปเป็นของรอง เมืองที่แยกผู้คนออกจากกัน และที่อยู่อาศัยที่เน้นความเป็นส่วนตัวมากกว่าการพบปะ ยิ่งทำให้การเจอกันต้อง “ตั้งใจ” แทนที่จะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ

ขณะเดียวกัน โลกดิจิทัลทำให้เราเชื่อมต่อได้ตลอดเวลา แต่กลับผูกพันน้อยลง และสังคมก็ยังส่งสารเงียบ ๆ ว่า ความเหงาเป็นเรื่องส่วนตัวที่ต้องจัดการเอง คนจำนวนมากจึงเหงาแบบเงียบ ๆ โดยไม่กล้าขอความช่วยเหลือ

ความเหงาในลักษณะนี้จึงไม่ใช่ความล้มเหลวของปัจเจก แต่เป็นผลผลิตของระบบชีวิตที่ดูดพลัง แยกผู้คน และไม่ให้พื้นที่กับการ “อยู่กับกัน” อย่างแท้จริง

6. บางที vänvård อาจไม่ใช่คำตอบสุดท้ายของปัญหาความเหงา แต่มันทำสิ่งหนึ่งที่สำคัญมาก คือทำให้สังคมได้เริ่มมองเห็นว่า

ความสัมพันธ์ไม่ใช่ของเหลือจากชีวิต
และความเหงาไม่ใช่ความอ่อนแอของใครคนหนึ่ง
ในระบบที่มักให้คุณค่าและความสำคัญของมนุษย์
จากประสิทธิภาพการทำงานเป็นอย่างแรก

vänvård อาจเป็นสวัสดิการเล็ก ๆ
แต่ในโลกที่ผู้คนเหนื่อยเกินกว่าจะดูแลกัน
การที่องค์กรบอกว่า “เวลานี้มีไว้ให้ความสัมพันธ์”
อาจเป็นของขวัญที่มีความหมายมากกว่าสวัสดิการใด ๆ

23/01/2026

Disney วางถังขยะทุก 30 ก้าว
ทำธุรกิจ อย่าพยายามเปลี่ยนคน
แต่ "ให้ปรับ" รับกับนิสัยคน
(อธิบายด้วย Experience Design ที่ธุรกิจเล็กก็เอาไปใช้ได้)
หลายคนอาจสงสัยว่าทำไม Disney ถึงสามารถสร้างความประทับใจให้กับผู้คนได้ทุกครั้งที่ไป ไม่ว่าจะไปกี่ครั้ง ความรู้สึกพิเศษนั้นก็ยังคงอยู่ คำตอบอยู่ที่ "Experience Design" หรือการออกแบบประสบการณ์ที่ Disney ใส่ใจในทุกรายละเอียด ตั้งแต่ก่อนที่เราจะก้าวเข้าสวนสนุก ไปจนถึงหลังจากที่เราออกมา
จุดเริ่มต้นของ Experience Design ใน Disney
Walt Disney เจ้าของแบรนด์ เคยกล่าวไว้ว่า "Do what you do so well that they will want to see it again and bring their friends"
ประโยคนี้สะท้อนปรัชญาการทำธุรกิจของ Disney ที่ไม่ได้มุ่งเน้นแค่การขายบัตรเข้าชม แต่ต้องการสร้างประสบการณ์ที่ดีจนลูกค้าอยากกลับมาอีก และพาเพื่อน ๆ ครอบครัวมาด้วย
เมื่อปี 1955 Walt Disney เปิด Disneyland แห่งแรกที่แคลิฟอร์เนีย เขาไม่ได้สร้างแค่สวนสนุกธรรมดา แต่สร้าง "โลกแห่งจินตนาการ" ที่ทุกคนสามารถหนีจากความเป็นจริงได้ชั่วขณะ
สิ่งที่ทำให้ Disneyland แตกต่างจากสวนสนุกทั่วไป คือความใส่ใจในรายละเอียดทุกจุด ตั้งแต่การออกแบบทางเดิน ป้ายบอกทาง ไปจนถึงการฝึกพนักงานให้มีบทบาทเป็น "นักแสดง" มากกว่าเป็นพนักงานทั่วไป
หลักการ Experience Design ของ Disney
Disney ใช้หลักการที่เรียกว่า "The Disney Way" ในการออกแบบประสบการณ์ โดยแบ่งออกเป็น 4 ขั้นตอนหลัก
1. Story คือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง
สร้างเรื่องเล่าที่น่าสนใจในทุกจุดสัมผัส
Disney เชื่อว่าทุกประสบการณ์ต้องมี "เรื่องราว" ไม่ว่าจะเป็นเครื่องเล่น ร้านอาหาร หรือแม้แต่ห้องน้ำ ล้วนต้องมีธีมและเรื่องเล่าที่สอดคล้องกัน ยกตัวอย่างเช่น ในเขต Fantasyland ทุกอย่างจะถูกออกแบบให้ดูเหมือนอยู่ในโลกของเทพนิยาย ตั้งแต่สีสัน รูปแบบอาคาร ไปจนถึงชุดของพนักงาน
2. Guest Experience มาก่อนทุกอย่าง
ใส่ใจทุกขั้นตอนของการเดินทางของลูกค้า
Disney ศึกษา "Customer Journey" อย่างละเอียด ตั้งแต่ก่อนที่แขกจะมาถึงสวนสนุก
ตัวอย่างเช่น Disney พบว่าการต่อแถวรอเครื่องเล่นเป็นจุดที่ทำให้แขกเกิดความรำคาญมากที่สุด จึงออกแบบทางเดินที่ต่อคิวให้มีสิ่งที่น่าสนใจตลอดทาง เช่น การใส่หน้าจอแสดงเรื่องราวของเครื่องเล่น หรือการออกแบบทางเดินให้เป็นส่วนหนึ่งของธีม
นอกจากนี้ Disney ยังติดตั้ง "FastPass" ระบบที่ช่วยให้แขกไม่ต้องยืนรอนาน โดยสามารถจองเวลาเข้าเครื่องเล่นล่วงหน้าได้ ซึ่งช่วยลดความเครียดและเพิ่มความพึงพอใจอย่างมาก
3. Details Matter รายละเอียดเล็ก ๆ สร้างความแตกต่าง
มีสายตาเหมือนเด็ก 7 ขวบเพื่อออกแบบให้เหมาะสม
Walt Disney เคยบอกทีมงานว่าให้มองทุกอย่างในระดับสายตาของเด็ก 7 ขวบ เพราะเด็กคือแขกสำคัญของ Disney นี่คือเหตุผลที่ป้ายบอกทางใน Disney จะอยู่ในระดับต่ำกว่าสวนสนุกทั่วไป และตัวละครในชุดจะนั่งยองลงมาคุยกับเด็กในระดับสายตาเดียวกัน
Disney ยังใส่ใจรายละเอียดเล็ก ๆ เช่น การออกแบบถังขยะให้เข้ากับธีมของแต่ละโซน และการวางถังขยะทุก 30 ก้าว เพราะพบว่าคนส่วนใหญ่จะถือขยะไว้ได้ไม่เกิน 30 ก้าว ก่อนจะทิ้ง Disney ใช้เงินลงทุนกับการดูแลรายละเอียดเหล่านี้มากกว่าสวนสนุกทั่วไปถึง 3-4 เท่า
4. Cast Members ไม่ใช่พนักงาน แต่เป็นนักแสดง
ทุกคนมีบทบาทในการสร้างประสบการณ์
Disney เรียกพนักงานว่า "Cast Members" หรือนักแสดง เพราะทุกคนมีบทบาทในการสร้างประสบการณ์ให้แขก พนักงานทุกคนต้องผ่านการฝึกอบรมที่ Disney University ซึ่งเป็นสถาบันฝึกอบรมภายในบริษัท ที่สอนเรื่องวัฒนธรรมองค์กร การบริการ และความเข้าใจในธีมของแต่ละโซน
สิ่งที่น่าสนใจคือ พนักงาน Disney ถูกสอนให้ "Break the Script" หรือทำสิ่งที่ไม่ได้เขียนไว้ในคู่มือ เพื่อสร้างความประทับใจพิเศษให้แขก
มีเรื่องเล่าที่โด่งดังเกี่ยวกับพนักงาน Disney ที่เห็นเด็กคนหนึ่งร้องไห้เพราะไอศกรีมหล่นพื้น พนักงานคนนั้นจึงซื้อไอศกรีมใหม่ให้ทันที โดยไม่ต้องรอให้ผู้ปกครองขอ
ตัวอย่างการใช้ Experience Design ในโครงการต่าง ๆ
อย่าง Disney Cruise Line ขยายประสบการณ์ไปบนทะเล
สร้างความมหัศจรรย์แบบ Disney บนเรือสำราญ
Disney ไม่ได้หยุดแค่สวนสนุก แต่ขยายประสบการณ์ไปยังธุรกิจเรือสำราญด้วย Disney Cruise Line เรือสำราญของ Disney แตกต่างจากเรือทั่วไปตรงที่มีการออกแบบเพื่อให้ทุกคนในครอบครัวได้รับประสบการณ์ที่แตกต่างกัน
มีโซนสำหรับเด็ก โซนสำหรับวัยรุ่น และโซนสำหรับผู้ใหญ่ แต่ทุกโซนต่างถูกออกแบบมาเพื่อให้ครอบครัวสามารถมาอยู่ด้วยกันได้ในช่วงเวลาหนึ่งของวัน สิ่งที่น่าสนใจคือ Disney Cruise มีโรงละครบนเรือที่แสดงละครเวทีระดับ Broadway และมีร้านอาหารที่เปลี่ยนธีมตามเรื่องของ Disney แต่ละเรื่อง ตามรายงานของ Cruise Critic ระบุว่า Disney Cruise Line มีคะแนนความพึงพอใจของลูกค้าสูงกว่าเรือสำราญอื่น ๆ โดยเฉลี่ย 15-20%
ผลลัพธ์ที่ได้จาก Experience Design
การใส่ใจในรายละเอียดและการออกแบบประสบการณ์ของ Disney ไม่ได้เป็นแค่เรื่องของการสร้างความประทับใจ แต่ส่งผลต่อผลประกอบการของบริษัทอย่างชัดเจน ตามรายงานล่าสุดของ The Walt Disney Company ในปี 2024 ธุรกิจ Disney Parks, Experiences and Products มีรายได้ถึง 34,150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 1.17 ล้านล้านบาท สูงกว่าปี 2023 ที่มีรายได้อยู่ที่ 32,550 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และสูงกว่าปี 2022 ที่มีรายได้อยู่ที่ 28,705 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
นอกจากนี้ ตามรายงานของ Themed Entertainment Association ระบุว่า Disneyland และ Disney World ยังคงเป็นสวนสนุกที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในโลก โดยในปี 2023 มีผู้เข้าชมรวมกันมากกว่า 150 ล้านคน สิ่งที่น่าสนใจคือ Disney มีลูกค้าที่กลับมาเที่ยวซ้ำ (Repeat Customer) สูงถึง 70% ซึ่งสูงกว่าสวนสนุกทั่วไปที่มีเฉลี่ย 40-50% เท่านั้น
นี่คือหลักฐานที่ชัดเจนว่าการลงทุนใน Experience Design นั้นคุ้มค่า เพราะไม่เพียงแต่สร้างความประทับใจครั้งแรก แต่ยังทำให้ลูกค้าอยากกลับมาอีก และพาเพื่อน ๆ ครอบครัวมาด้วย Disney ไม่ใช่แค่สวนสนุก แต่เป็น "ประสบการณ์" ที่ผู้คนทั่วโลกอยากมาสัมผัสอย่างน้อยสักครั้งในชีวิต
เขียนและเรียบเรียงโดย 100WEALTH
———
100WEALTH l ไปให้ถึง100ล้าน

#ไปให้ถึง100ล้าน

20/01/2026

เหนื่อยกับ AI คนจำนวนหนึ่งชะลอจังหวะชีวิตให้ช้าลงด้วยวิถีแบบ 'แอนะล็อก'
ปัจจุบัน เริ่มมีกลุ่มคนที่หันไปพักใจโดยใช้ชีวิตแบบ “แอนะล็อก” เพราะเหนื่อยล้ากับการเลื่อนดู “ข่าวร้ายที่ไม่รู้จบ” บนหน้าจอ และเบื่อการเสพ “คอนเทนต์เอไอ” ที่แฟลตฟอร์มเอไอต่างๆ คิดและสร้างสรรค์แทนมนุษย์มากขึ้นเรื่อยๆ
แนวคิดนี้ถูกเรียกว่า “วิถีชีวิตแบบแอนะล็อก” เหมือนย้อนกลับไปยุค 90 ซึ่งต่างจากการทำ “ดิจิทัลดีท็อกซ์” ระยะสั้น เนื่องจากไม่ใช่การงดใช้เทคโนโลยีแบบชั่วครั้งคราว แต่เป็นความพยายามที่จะชะลอจังหวะชีวิต และหาสิ่งที่จับต้องได้ในกิจวัตรประจำวันและความบันเทิง
Michael’s บริษัทงานศิลปะและงานฝีมือที่มีสาขามากกว่า 1,300 แห่งในอเมริกาเหนือเผยว่า มีการค้นหาคำว่า “งานอดิเรกแบบแอนะล็อก” บนเว็บไซต์ของบริษัทเพิ่มขึ้นถึง 136% ในช่วงหกเดือนที่ผ่านมา และยอดขายชุดงานฝีมือแบบมีคำแนะนำเพิ่มขึ้น 86% ในปี 2025 และคาดว่าจะเพิ่มขึ้นอีก 30–40% ในปีนี้
บริษัทเผยว่า การค้นหา “ชุดถักไหมพรม” ซึ่งเป็นหนึ่งในงานอดิเรกสไตล์คุณยายได้รับความนิยมมากที่สุด เพิ่มขึ้นถึง 1,200% ในปี 2025 ทำให้บริษัทมีแผนจะจัดสรรพื้นที่ในร้านให้กับอุปกรณ์ถักไหมพรมมากขึ้น
ชอเนสซี บาร์เกอร์ วัย 25 ปี เจ้าของร้านวินเทจที่เมืองเพนทิกตัน รัฐบริติชโคลัมเบีย ในสหรัฐอเมริกา เป็นหนึ่งในคนที่พยายามมี “วิถีชีวิตแบบแอนะล็อก” การเปลี่ยนมาใช้ชีวิตแบบแอนะล็อก ไม่ใช่เรื่องยาก เพราะเธอเติบโตมากับการฟังวิทยุและแผ่นเสียงไวนิล และมีคอลเลกชันเทปคาสเซ็ต ดีวีดี และแผ่นเสียงจำนวนมาก
บาร์เกอร์จัดกิจกรรม “Craft Night” และ “Wine Night” แบบที่ปลอดเทคโนโลยี แต่กระนั้น การตัดขาดจากโลกออนไลน์โดยสิ้นเชิงก็เป็นเรื่องยาก ช่องทางเดียวที่เธอจะโปรโมตร้านของเธอได้ ก็คือ อินเทอร์เน็ต
“เหมือนเป็นความย้อนแย้งที่บอกว่า ‘ฉันอยากเลิกใช้โทรศัพท์’ แต่กลับต้องทำ TikTok เกี่ยวกับเรื่องนี้” บาร์เกอร์กล่าว
การกลับสู่แอนะล็อกไม่ได้หมายถึง “การเลิกใช้” เทคโนโลยีทั้งหมด เช่นเดียวกับการที่คนกลุ่มนี้ไม่ได้ต่อต้านเทคโนโลยี มีบางคนเลือกหยิบเอาแค่บางส่วนของมาใช้ เช่น แทนที่ Spotify และระบบสุ่มเพลงที่ใช้เอไอด้วย “ไอพอด” หรือเลือกการถ่ายภาพด้วยฟิล์มเพียงภาพเดียวที่สามารถจับต้องได้
กิจกรรมกลุ่มถักไหมพรมประจำสัปดาห์ที่ห้องสมุดแห่งหนึ่งในย่านบรูคลิน ผู้หญิงหลากหลายวัยกำลังแลกเปลี่ยนเทคนิคการถักและไอเดียเรื่องสีโดยไม่ใช้หน้าจออุปกรณืดิจิทัลเลย ทุกคนพูดตรงกันว่า การถักไหมพรมเป็นวิธีผ่อนคลายที่ดี
“การถักไหมพรมทำให้มือเรามีอะไรทำ จะได้ไม่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา” ทันยา เหงียน สมาชิกประจำของกลุ่มกล่าว
#อะแนล็อก #เบื่อเอไอ #เทคโนโลยี #งานฝีมือ

19/01/2026

Netflix เก็บ "กดข้าม กดหยุด ดูไม่จบ"
จนประหยัดได้ หมื่นล้าน
ร้านคุณเริ่มจากแยกลูกค้า
"ถามราคา ดูแล้วไม่ซื้อ กลับมาซื้อซ้ำ" ก็ได้
(อธิบายด้วย Personalization at Scale
ที่ธุรกิจเล็กก็เอาไปใช้ได้)
เมื่อเราเปิด Netflix ทุกครั้ง สิ่งที่เราเห็นบนหน้าจอจะไม่เหมือนกับคนอื่น แม้แต่คนในบ้านเดียวกัน หน้าจอของคุณอาจเต็มไปด้วยหนังแอ็คชั่นและซีรีส์สืบสวน ขณะที่หน้าจอของคนข้างบ้านอาจเต็มไปด้วยหนังโรแมนติกคอมเมดี้และสารคดีธรรมชาติ
นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นผลจาก "Personalization at Scale" หรือการปรับแต่งประสบการณ์ส่วนบุคคลในระดับมหาศาล ที่ Netflix พัฒนาขึ้นมาเพื่อให้ผู้ใช้งานแต่ละคนได้รับคำแนะนำที่เหมาะสมที่สุด
จุดนี้เองที่ทำให้ Netflix กลายเป็นผู้นำในธุรกิจสตริมมิ่งวิดีโอ และมีผู้ใช้งานทั่วโลกมากกว่า 280 ล้านคนในปัจจุบัน
จุดเริ่มต้นของการปรับแต่งเนื้อหาใน Netflix
ก่อนที่ Netflix จะกลายเป็นแพลตฟอร์มสตริมมิ่งอย่างทุกวันนี้ บริษัทนี้เริ่มต้นเป็นธุรกิจให้เช่า DVD ทางไปรษณีย์ในปี 1997
ตอนนั้น Reed Hastings ผู้ก่อตั้ง Netflix มีปัญหาคือลูกค้าต้องเลือกหนังเองจากรายการที่มีหลายพันเรื่อง ซึ่งทำให้เกิดความสับสนและลูกค้าใช้เวลานานในการตัดสินใจ
ปี 2000 Netflix จึงเริ่มพัฒนาระบบแนะนำหนังโดยใช้ข้อมูลการเช่า DVD ของลูกค้า เพื่อคาดเดาว่าลูกค้าแต่ละคนน่าจะชอบหนังแบบไหน
แต่จุดเปลี่ยนที่แท้จริงเกิดขึ้นในปี 2006 เมื่อ Netflix ประกาศจัดการแข่งขัน "Netflix Prize" โดยเสนอเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 36 ล้านบาท ให้กับทีมใดก็ตามที่สามารถพัฒนาอัลกอริทึมแนะนำหนังที่แม่นยำกว่าระบบเดิมของ Netflix อย่างน้อย 10%
การแข่งขันนี้ดึงดูดนักพัฒนาและนักวิทยาศาสตร์ข้อมูลจากทั่วโลกมากกว่า 40,000 ทีม และใช้เวลาเกือบ 3 ปีจึงมีทีมที่ชนะ
ผลจากการแข่งขันนี้ไม่ได้เป็นแค่อัลกอริทึมที่ดีขึ้น แต่ทำให้ Netflix เรียนรู้ว่าการปรับแต่งเนื้อหาสามารถเพิ่มความพึงพอใจของลูกค้าได้อย่างมีนัยสำคัญ
ตามรายงานของ McKinsey & Company ระบุว่าระบบแนะนำของ Netflix ช่วยลดการยกเลิกบริการ (Churn Rate) ได้ถึง 15% และช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายในการหาลูกค้าใหม่ได้ปีละกว่า 1,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 36,000 ล้านบาท
กลไกของ Personalization at Scale ใน Netflix
Netflix ใช้ข้อมูลจากพฤติกรรมของผู้ใช้งานมากกว่า 280 ล้านคนทั่วโลก เพื่อสร้างระบบแนะนำที่แม่นยำและเป็นส่วนตัว
ทุกการกระทำของคุณถูกบันทึกและวิเคราะห์
Netflix เก็บข้อมูลเกือบทุกอย่างที่ผู้ใช้งานทำบนแพลตฟอร์ม ไม่ว่าจะเป็น
•เนื้อหาที่คุณดู เมื่อไหร่ ดูนานแค่ไหน และดูจบหรือไม่
•เนื้อหาที่คุณกด pause, rewind หรือ fast forward ตรงไหน
•เนื้อหาที่คุณค้นหา แต่ยังไม่ได้ดู
•เนื้อหาที่คุณให้คะแนน thumbs up หรือ thumbs down
•เนื้อหาที่คุณเลื่อนดูผ่านไป โดยไม่ได้คลิกเข้าไปดู
•อุปกรณ์ที่คุณใช้ดู (TV, มือถือ, แท็บเล็ต)
•วันและเวลาที่คุณดู
•ภาษาคำบรรยายที่คุณเลือก
นอกจากนี้ Netflix ยังเก็บข้อมูลเชิงลึกอื่น ๆ เช่น ถ้าคุณดูหนังเรื่องหนึ่งไม่จบ แต่กลับมาดูต่อในวันถัดไป แสดงว่าเนื้อหานั้นน่าสนใจพอที่จะทำให้คุณกลับมา หรือถ้าคุณดูซีรีส์ทีละหลายตอนติดกัน (Binge-watching) แสดงว่าเนื้อหานั้นดึงดูดมาก
อัลกอริทึม Machine Learning ที่ทำงานอยู่เบื้องหลัง
ระบบเรียนรู้และปรับตัวตลอดเวลา Netflix ใช้อัลกอริทึม Machine Learning หลายชั้นเพื่อวิเคราะห์ข้อมูลเหล่านี้ โดยแบ่งออกเป็น 3 ระดับหลัก
ระดับที่ 1: Collaborative Filtering
เป็นการเปรียบเทียบพฤติกรรมของคุณกับผู้ใช้งานคนอื่นที่มีรสนิยมคล้ายกัน
ตัวอย่างเช่น ถ้าคุณและผู้ใช้งานอีก 1,000 คนดูหนัง A, B, C เหมือนกัน และผู้ใช้งาน 1,000 คนนั้นส่วนใหญ่ดูหนัง D ด้วย ระบบก็จะแนะนำหนัง D ให้กับคุณ
ระดับที่ 2: Content-Based Filtering
เป็นการวิเคราะห์คุณลักษณะของเนื้อหาที่คุณดู เช่น ประเภทหนัง นักแสดง ผู้กำกับ ปีที่ออกฉาย หรือแม้แต่สี mood และอารมณ์ของหนัง
Netflix จ้างทีมงานเฉพาะที่เรียกว่า "Taggers" เพื่อดูและติดแท็กคุณลักษณะของเนื้อหาแต่ละเรื่องอย่างละเอียด มีการติดแท็กมากกว่า 1,000 รายการต่อเนื้อหา 1 เรื่อง
ระดับที่ 3: Deep Learning
เป็นการใช้ AI ที่ซับซ้อนขึ้นเพื่อหารูปแบบที่ซ่อนอยู่ในข้อมูล
ตัวอย่างเช่น ระบบอาจพบว่าผู้ใช้งานที่ดูหนังประเภทหนึ่งในช่วงเช้าวันเสาร์ มักจะดูหนังอีกประเภทหนึ่งในช่วงเย็นวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นรูปแบบที่มนุษย์อาจไม่เคยสังเกต
การทดสอบแบบ A/B Testing อย่างต่อเนื่อง
ทดสอบและปรับปรุงทุกวัน Netflix ทำการทดสอบ A/B Testing มากกว่า 250 ครั้งต่อปี เพื่อหาวิธีที่ดีที่สุดในการแสดงเนื้อหาให้กับผู้ใช้งาน
ตัวอย่างเช่น Netflix พบว่าผู้ใช้งานมีแนวโน้มที่จะคลิกดูเนื้อหามากขึ้น ถ้ารูปปกแสดงตัวละครหลักอย่างชัดเจน แทนที่จะเป็นฉากหรือภาพรวม จึงเกิดเป็นระบบที่เรียกว่า "Personalized Thumbnails" ที่แสดงรูปปกที่แตกต่างกันให้กับผู้ใช้งานแต่ละคน
ถ้าคุณชอบดูหนังแอ็คชั่น ระบบอาจแสดงรูปปกของหนังโรแมนติกคอมเมดี้ที่มีฉากแอ็คชั่นอยู่ด้วย แทนที่จะแสดงฉากโรแมนติก ตามรายงานของ Netflix ระบุว่าการปรับแต่งรูปปกนี้ช่วยเพิ่มอัตราการคลิกดูได้ถึง 20-30%
ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจาก Personalization at Scale
การลงทุนใน Personalization ของ Netflix ไม่ได้เป็นแค่เรื่องของเทคโนโลยี แต่ส่งผลต่อธุรกิจอย่างเป็นรูปธรรม ผู้ใช้งานดูเนื้อหามากขึ้นและนานขึ้น 80% ของเนื้อหาที่ถูกเลือกดูมาจากระบบแนะนำ ตามรายงานของ Netflix ระบุว่า 80% ของเนื้อหาที่ผู้ใช้งานเลือกดูมาจากระบบแนะนำ มีเพียง 20% เท่านั้นที่มาจากการค้นหาเอง
นี่แสดงให้เห็นว่าระบบแนะนำทำงานได้ดีมาก จนผู้ใช้งานเชื่อใจและพึ่งพาระบบแทนที่จะต้องค้นหาเอง
นอกจากนี้ ระบบแนะนำยังช่วยให้ผู้ใช้งานค้นพบเนื้อหาที่หลากหลายมากขึ้น ไม่ติดแค่เนื้อหายอดนิยม แต่รวมถึงเนื้อหาเฉพาะกลุ่ม (Niche Content) ที่อาจไม่โด่งดัง แต่เหมาะกับรสนิยมของผู้ใช้งานบางกลุ่ม
และเมื่อผู้ใช้งานพอใจและอยู่กับ Netflix นานขึ้น ตามรายงานของ Parks Associates ระบุว่า Netflix มีอัตราการยกเลิกบริการ (Churn Rate) ต่ำกว่าคู่แข่งอย่าง Amazon Prime Video, Disney+ และ HBO Max
ในปี 2023 Netflix มี Churn Rate เพียง 2.4% ต่อเดือน ขณะที่คู่แข่งมีเฉลี่ยอยู่ที่ 4-6% ต่อเดือน นี่หมายความว่าผู้ใช้งาน Netflix มีแนวโน้มที่จะอยู่กับบริการนานกว่า เพราะพวกเขาหาเนื้อหาที่ชอบได้ง่ายและรวดเร็ว
Netflix ยังใช้ข้อมูลจากระบบแนะนำเพื่อตัดสินใจว่าควรผลิตเนื้อหาประเภทไหน ตัวอย่างที่โด่งดังคือซีรีส์ "House of Cards" ที่ Netflix ตัดสินใจลงทุนผลิตในปี 2013
การตัดสินใจนี้ไม่ได้มาจากสัญชาตญาณ แต่มาจากข้อมูลที่พบว่า
•ผู้ใช้งานที่ชอบหนังของผู้กำกับ David Fincher มักดูจบ
•ผู้ใช้งานที่ชอบนักแสดง Kevin Spacey มักให้คะแนนสูง
•ซีรีส์ทางการเมืองแนววางแผนได้รับความนิยมสูง
จากข้อมูลเหล่านี้ Netflix จึงมั่นใจว่า House of Cards จะประสบความสำเร็จ และยินดีลงทุน 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 3,600 ล้านบาท สำหรับซีซั่นแรก โดยไม่ต้องทำตอนนำร่อง (Pilot Episode)
ผลลัพธ์คือ House of Cards กลายเป็นซีรีส์ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก และเป็นจุดเริ่มต้นให้ Netflix กลายเป็นผู้ผลิตเนื้อหาต้นฉบับที่สำคัญ
สร้างรายได้และเติบโตอย่างต่อเนื่อง
ผลประกอบการที่เติบโตจากการเข้าใจลูกค้า
ตามรายงานล่าสุดของ Netflix ในปี 2024 บริษัทมีรายได้ 35,473 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 1.27 ล้านล้านบาท
สูงกว่าปี 2023 ที่มีรายได้ 33,723 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และสูงกว่าปี 2022 ที่มีรายได้ 31,616 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ในปี 2024 Netflix มีผู้ใช้งานทั่วโลกมากกว่า 280 ล้านคน เพิ่มขึ้นจากปี 2023 ที่มี 260 ล้านคน และปี 2022 ที่มี 230 ล้านคน
ที่สำคัญคือ Netflix มีกำไรสุทธิในปี 2024 อยู่ที่ 5,408 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 194,688 ล้านบาท แสดงให้เห็นว่าธุรกิจเติบโตอย่างมีกำไร
.
นี่คือเหตุผลที่ Netflix ไม่ใช่แค่แพลตฟอร์มสตริมมิ่งธรรมดา แต่เป็นบริษัทเทคโนโลยีที่ใช้ข้อมูลและ AI เพื่อสร้างประสบการณ์ส่วนบุคคลให้กับผู้ใช้งานทุกคน ในระดับที่ไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน
เขียนและเรียบเรียงโดย 100WEALTH
———
100WEALTH l ไปให้ถึง100ล้าน

#ไปให้ถึง100ล้าน

17/01/2026

#สรุป ไม่ทิ้งลายชาติอันดับ 1 ของโลกด้านการศึกษา ฟินแลนด์บรรจุรายวิชาหลักสูตรจับโป๊ะ Fake News และรู้เท่าทันสื่อ ข่าวปลอม และข้อมูลเท็จบนโซเชียลมาตั้งแต่ปี 2013 สอนกันตั้งแต่ระดับอนุบาล ไม่เพียงเท่านั้นยังอบรมให้ความรู้กลุ่มคนทุกวัยโดยเฉพาะ "คนแก่" ให้ไม่ตกเป็นเหยื่อ ผลที่ตามมาคือฟินแลนด์ครองอันดับ 1 ของยุโรปในดัชนีความรู้เท่าทันสื่อทุกปี นับตั้งแต่ปี 2017 และพลเมืองมีภูมิคุ้มกัน Fake News สูงมาก
ท่ามกลางโลกที่เต็มไปด้วยสงครามข่าวสาร ที่ถูกสร้างขึ้นมารอบทิศ รวมทั้งการข้อมูลเนื้อหาอันเป็นเท็จอยู่ทั่วไปเต็มโซเชียลมีเดียและโลกออนไลน์ ทำให้ผู้คนจำนวนไม่น้อยตกเป็นเหยื่อของ Fake News ได้ง่ายและเป็นปัญหาใหญ่ในการรับมือกับภัยสังคมเหล่านี้
แต่มีหนึ่งประเทศที่เรียกได้ว่ารับมือกับข่าวปลอม ข้อมูลเท็จ ได้ยอดเยี่ยมสมกับตำแหน่งประเทศที่มีระบบการศึกษาดีที่สุดในโลกมากลายปีซ้อน ซึ่งก็คือฟินแลนด์ ที่มีการพัฒนาหลักสูตรการเรียนการสอนให้เด็กรู้จักแยกแยะข่าวปลอมตั้งแต่ชั้นอนุบาล บรรจุหลักสูตรรู้เท่าทันสื่อ ในโรงเรียนทั่วประเทศ
ฟินแลนด์ อาจเป็นประเทศแรกของโลกเลยก็ว่าได้ ที่ต่อสู้กับข่าวปลอม หรือ Fake news ด้วยใช้บรรจุหลักสูตร "รู้เท่าทันสื่อ" ให้นักเรียนได้เรียนรู้กันอย่างจริงจัง ตั้งแต่ยังเด็ก เพื่อป้องกันการตกเป็นเหยื่อข่าวลวงต่างๆ
โลกที่ข้อมูลเท็จไหลวนรอบตัวไม่ต่างจากกระแสน้ำอันเชี่ยวกราก ฟินแลนด์ ต้องการเตรียมเยาวชนของพวกเขาให้มีความรู้หรือทักษะที่เพียงพอ ในการสังเกตข่าวปลอม เข้าใจอคติของสื่อ และมีการวิเคราะห์ข้อมูลข่าวสารที่พวกเขาได้รับอย่ามีเหตุผล
เป็นที่มาของหลักสูตร "รู้เท่าทันสื่อ" ซึ่งเป็นไปตามนโยบายของรัฐบาล ซึ่งเริ่มต้นขึ้นเมื่อปี 2013 และฉบับปรับปรุงในปี 2019 กำหนดว่า การรู้เท่าทันสื่อจะถูกบูรณาการเข้ากับการเรียนการสอนครอบคลุมทุกวิชาตลอดการศึกษาไปจนจบชั้นมัธยมปลาย
อันเดอร์ส อัดเลอร์ครอยท์ซ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการของฟินแลนด์ กล่าวว่า การรู้เท่าทันสื่อเป็นสิ่งจำเป็นในการสร้างความเข้มแข็งทางสังคม และฟินแลนด์ตระหนักถึงสิ่งนี้ได้ตั้งแต่เนิ่นๆ
ในห้องเรียนทั่วประเทศ นักเรียนจะได้มีส่วนร่วมในแบบฝึกหัดต่างๆ เช่น การวิเคราะห์วิดีโอ TikTok การตั้งคำถามถึงแรงจูงใจเบื้องหลังพาดหัวข่าว และการตัดต่อภาพเพื่อดูว่าข้อมูลสามารถถูกบิดเบือนได้ง่ายเพียงใด
ขณะเดียวกัน ครูผู้สอนทุกวิชา จะได้รับการอบรมให้นำการศึกษาด้านสื่อมาบูรณาการกับบทเรียน เพื่อให้นักเรียนได้พัฒนาทักษะในการคิดวิเคราะห์บรรดาสื่อต่างๆ ที่อยู่รอบตัวของพวกเขา
ยกตัวอย่างเช่น ในวิชาคณิตศาสตร์ นักเรียนจะได้เรียนรู้ว่าการโกหกด้วยสถิตินั้นง่ายเพียงใด หรือ ในวิชาศิลปะ นักเรียนจะได้รู้ว่า ความหมายที่อยู่ภาพๆ หนึ่ง สามารถถูกบิดเบือนได้
หรือแม้แต่ในวิชาประวัติศาสตร์ นักเรียนจะได้ทำแบบฝึกหัดในการวิเคราะห์แคมเปญโฆษณาชวนเชื่อที่มีชื่อเสียง ซึ่งมีวิธีการตั้งแต่การเลือกใช้คำศัพท์ที่กำกวม ชวนให้เข้าใจผิด หรือแม้แต่ตั้งใจหลอกลวง เป็นต้น
การเรียนการสอนที่บูรณการการวิเคราะห์สื่อของฟินแลนด์ ปลูกฝังให้นักเรียนสังเกต รู้จักคิด ตั้งคำถาม และใช้วิจาณญาณ อย่างเป็นธรรมชาติ หลังจากนั้น เมื่อได้รับข้อมูลใดข้อมูลหนึ่งมา ไม่ว่าจะจากแหล่งใดก็ตาม พวกเขาจะรู้จักแยกแยะว่าข้อมูลที่น่าเชื่อถือหรือข้อมูลหลอกลวง เป็นอย่างไร
ดัชนีความรู้ด้านสื่ออันดับ 1 ของยุโรป
ฟินแลนด์ ติดอันดับดัชนีความรู้ด้านสื่อทุกปี นับตั้งแต่ปี 2017
การที่ฟินแลนด์ลุกขึ้นมาตระหนักถึงภัยจาก Fake News ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่คือการเรียนรู้จากบทเรียนในอดีต
ย้อกลับไปเมื่อปี 2014 ฟิลแนด์ตกเป็นเป้าหมายของข่าวปลอมจากประเทศเพื่อนบ้านอย่างรัสเซียเป็นครั้งแรก ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา รัฐบาลฟินแลนด์ ก็ได้ตระหนักว่าประเทศได้ก้าวเข้าสู่ยุค Post-fact World หรือ สภาวะของสังคมที่ข้อเท็จจริงหรือความเป็นจริงมีความสำคัญน้อยลง และผู้คนจะใช้ความเชื่อและอารมณ์ของตัวเองตักสินข้อมูลมากขึ้น ซึ่งเป็นที่มาของการผลิต "ข่าวเท็จ" และโฆษณาชวนเชื่อต่างๆ
ดังนั้น หลักสูตรรู้เท่าทันสื่อของฟินแลนด์ ไม่ได้สอนว่าอะไรถูกหรือผิด แต่รัฐบาลฟินแลนด์ บอกว่าพวกเขาต้องการ "มอบเครื่องมือ" ให้กับประชาชนใช้เพื่อเสพข่าวสารอย่างมีสติมากที่สุด นั่นเอง
นโยบายที่ชื่อว่า ‘anti-fake news initiative’ โดยมีเป้าหมายที่จะส่งเสริมให้พลเมืองได้รู้เท่าทันข่าวปลอม มีทักษะตรวจสอบข่าวต่างๆ ได้ด้วยตัวเองว่าสิ่งที่พวกเขากำลังอ่านอยู่นั้นเป็นเรื่องจริงหรือไม่
ฟินแลนด์ไม่ได้มีแค่นโยบายสวยหรู แต่ยังลงรายละเอียดลึกลงไปด้วยว่า พลเมืองในทุกกลุ่มอาชีพและทุกวัยจะต้องมีทักษะการรู้เท่าทันข่าวปลอมนี้ ไม่ว่าจะเป็นคนทั่วไป นักเรียน นักข่าว ตลอดจนนักการเมือง โดยกลไกที่ใช้กันมาอย่างต่อเนื่องคือสร้าง ‘ห้องเรียน’ ให้ทุกคนได้เข้ามาเรียนรู้และเสริมทักษะการรู้เท่าทันข่าวปลอม
นอกจากทักษะการตรวจสอบข่าวปลอมแล้ว สิ่งที่นักเรียนของพวกเขาได้รับคือ การคิดวิพากษ์ (crtitical thinking) ซึ่งเป็นเป้าหมายสำคัญของระบบการศึกษาในฟินแลนด์ด้วยเช่นเดียวกัน
การสร้างภูมิคุ้มกันให้กับคนรุ่นใหม่ๆ ให้เข้าได้รู้เท่าทันข่าวปลอม หรือสามารถคิดวิเคราะห์ และเลือกที่จะเชื่อหรือไม่เชื่อได้ด้วยตัวเองนั้น กำลังเป็นสิ่งสำคัญมากๆ ในโลกยุคที่โลกเรามีข้อมูลข่าวสารเกิดขึ้นแทบทุกวินาที เพราะทักษะเหล่านี้จะอยู่ติดตัวพวกเขาไปอีกนาน

ที่อยู่

Bangkok