20/04/2026
หลง….
วันเวลาล่วงผ่าน
เนิ่นนานลืมหลง
หลงระเริงเพลินลม
ปล่อยเรือเลื่อนลมลอย
คล้อยไปตามสายน้ำไหล
ใจหลงไปในภาพฝัน
คืนวันผ่านกลืนใจพลัน
ละเลียดนั้นเพราะย่ามใจ
สร้อยนั้นขาดสะบั้น
ต่อหน้าสิ่งอันมุ่งหมาย
เปรียบท่านเตือนใจกาย
ที่ปล่อยปลายตามสายลม
รับร้อยขึ้นอีกครั้ง
ด้วยวาดหวังดั่งใจสม
พายเรือทวนสายลม
ด้วยหมายสมถึงฝั่งดิน
คนเราเมื่อทะนง และย่ามใจ ย่อมละเลยฉันทะ ทั้งที่ใจรู้แท้ว่ายากยิ่ง ยังเมื่อบางสิ่งมาทักเตือนว่าอย่าหลงและย่ามใจไปนัก การร้อยเรียงสร้อยหินเส้นแรกกับสโมคกี้ควอตส์ สองเม็ดจากกัลยาณมิตรคือการเริ่มต้นอีกครั้งแด่หมุดหมายแห่งใจ
เรื่องเล่าจากหินหมายเลข 18
Reborn